Mulching, een boost voor je bodem!

Er is altijd wel iets te doen en de winter is een goede tijd voor het strooien van compost. Want als je nu compost strooit, heeft het de tijd om langzaam in de aarde te trekken. Waarom moet de compost langzaam intrekken? Goede Compost bevat veel schimmels, bacteriën, ander nuttig bodemleven en allerlei voedingsstoffen. Als dat de tijd krijgt om zich te vermengen met de aarde dan zijn deze voedingsstoffen beschikbaar voor je planten en struiken wanneer ze het in het voorjaar nodig hebben. Het bodemleven in de compost versterkt het bodemleven in de aarde. Schimmels zijn een belangrijke schakel hierin: de schimmels in compost vestigen zich op de wortels van planten. Schimmels zijn goed in het opnemen van, onder andere, stikstof, planten niet zo goed. Maar de schimmels geven de stikstof aan de planten, in ruil voor de stoffen die de planten zelf niet meer nodig hebben. In mijn volgende blog schrijf ik meer over hoe je compost kan combineren met mulch voor een nog luchtiger bodem. Nu is het vooral van belang om de kou in te gaan en te strooien. Want als de winter ten einde loopt en de planten de voeding uit de compost nodig hebben dan, zit het al in de bodem. Terwijl jij vanuit je luie stoel je buurman ziet zwoegen om de voeding in de grond te werken, heeft jouw leger bodemleven dat de afgelopen maanden al gedaan. Gewoon door op tijd compost te strooien.

Laatst was ik bij een workshop die was georganiseerd door ECOstyle, een bedrijf dat zich specialiseert in natuurlijke en ecologisch verantwoorde producten. Het is goed om je kennis te verbreden en mede-hoveniers te ontmoeten en bovendien was ik best trots dat ECOstyle mij had uitgenodigd, ondanks dat we nog maar kort met elkaar zaken doen. Eén van mijn vragen was: welke struiken gedijen het beste op de kleigrond? Tot voor kort was het zo dat je op kleigrond geen struiken moet zetten die echt van een zure grond houden zoals brem, rhodondendron en blauwe bes. Maar met de huidige extreme weersomstandigheden zie je dat struiken die een voorkeur hebben voor zand, maar ook wel groeien op klei, het moeilijk krijgen. De laatste tijd kom ik opvallend veel taxussen tegen die het moeilijk hebben. Hevige regens afgewisseld met hitte en droogte maken de klei compact en daar houden struiken zoals de taxus niet van. Overigens wordt compactheid van de grond ook aangemoedigd door te ‘net’ tuinieren — maar dat is het onderwerp van mijn volgende blog. Net tuinieren of niet, compactheid kan worden opgelost door het verrijken van het bodemleven. Dat doe je door op gezette tijden compost aan de struiken te geven en daarnaast ook andere bodemverbeterende mineralen en bacterieën. Maar minstens zo belangrijk is: accepteer grenzen. Kijk naar wat voor bodem je hebt en laat dat leidend zijn voor de keuze wat je in je tuin plant. Heb je een kleibodem? De volgende struiken staan graag in de klei en kunnen goed tegen een compacte bodem: haagbeuk ribes sierappel vlinderstruik

Een mooi gazon Eind maart heb ik het grasveld van mijn broer geverticuteerd met mijn nieuwe machine. Ik was trots op het resultaat maar zijn vrouw reageerde nogal geschrokken. Het zag er inderdaad uit als een omgeploegde akker, maar ik heb haar verzekerd dat het helemaal goed zou komen. Vandaag was mijn moeder’s verjaardag en toen ze binnenkwamen, voelde ik toch een lichte ongerustheid. Maar broer en schoonzus straalden — omdat ze mij zagen natuurlijk, maar ook omdat ze zo blij waren met hun gazon: een stuk vlakker en groener dan eerste. De buren kwamen zelfs langs om te vragen wie hun tuin zo mooi had gemaakt. Hieronder het resultaat:

Zaaien? Nu, in de volle grond? Jazeker, met spinazie kan het. In februari had ik al spinazie gezaaid in mijn groentetuin in Lelystad, “Winterreuzen”. Toen sloeg de vorst toe, de “Russische Beer”, en dan wordt het spannend: komt de spinazie nog op? Vandaag ging ik kijken en ja hoor, de spinazie is opgekomen, de lente is begonnen.

Vlinderstruiken zijn eigenlijk fantastisch. Van een onopvallende plant vol rustige, langwerpige bladeren veranderen ze elke zomer weer in een soort vuurwerk van paarsige bloementrossen, die nog heerlijk geuren ook. En dat vinden de vlinders en bijen — ijverig grazen ze trossen af, blij met zo’n heerlijk buffet. Nu in maart is de vlinderstruik in mijn tuin in Lelystad (Buddleja is de Latijnse naam) echter nog een slordige bos takken. Maar niet lang meer: om onze vlinderstruik mooi compact te houden, snoeien we ze nu. En dat gaat nogal rigoureus: tot aan de grond knippen en zagen tot er slechts een bescheiden stronkje overblijft. Maar dat stronkje zal weer weer voor vlinder-vuurwerk zorgen in de zomer.